τσαλκα
Η
Τσάλκα (
Γεωρ. წალკა) είναι πόλη που βρίσκεται στη
Νότια Γεωργία. Ιδρύθηκε από τους
Έλληνες που μετανάστευσαν στην περιοχή από την
Ανατολική Τουρκία, και συγκεκριμένα από το χωριό Παρμακσίζ του νομού Ερζουρούμ (Δημοτικό διαμέρισμα Χινις - Hinis , Parmaksiz) το 1830 (βλέπε
Ουρούμ). Στο παρελθόν ήταν αμιγώς ελληνική πόλη.
Είναι πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας Τσάλκα που περιλαμβάνει περίπου 48 χωριά εκ των οποίων τα περισσότερα είναι ελληνικά, υπάρχουν όμως και αρμένικα, αζέρικα και ένα γεωργιανό.
Επί της Σοβιετικής Ένωσης αναγνωριζόταν ως μοναδική περιοχή με ελληνικό εθνικό πληθυσμό.
Γεωγραφία
Η περιοχή βρίσκεται στο οροπέδιο Τριαλέτη, 1.600 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και το καλοκαίρι ο τόπος παραμένει δροσερός ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι. Παλιότερα στην περιοχή έκανε αφόρητο κρύο.
Μέσα από την πόλη περνά σιδηροδρομική γραμμή
Τιφλίδα-
Αχαλκαλάκη. Η πόλη διαθέτει έναν υδροηλεκτρικό σταθμό (
Υ.Η.Σ.) που βρίσκεται στη λίμνη της Τσάλκας. Η λίμνη είναι τεχνητή και δημιουργήθηκε με σκοπό την ηλεκτροδότηση της περιοχής. Η λίμνη δημιουργήθηκε πάνω σε ένα χωριό που ονομαζόταν Σαναμέρ (προέρχεται από λέξεις "σαν" και "ημέρα". Το παλιό τους χωριό στο Ερζερούμ είχε άσπρα σπίτια με αποτέλεσμα να λένε οι κάτοικοι των γύρω χωριών ότι η νύχτα ήταν σαν μέρα) οι κάτοικοι του οποίου αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν.
Η περιοχή είναι περικυκλωμένη από βουνά, πλούσια δάση με μεγάλη πυκνότητα δέντρων. Ο χειμώνας στην Τσάλκα είναι ψυχρός με πολλές χιονοπτώσεις και θύελλες, ενώ ο καιρός το καλοκαίρι είναι αρκετά ζεστός την ήμερα και δροσερός τη νύχτα.
Ιστορία
Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ιστορικά, η περιοχή ονομαζόταν Τριαλέτι και αργότερα, το 1830, μετονομάστηκε σε Μπαρμακσίζ (χωρίς δάκτυλα), μέχρι το 1930 όπου μετονομάστηκε σε Τσάλκα που σημαίνει «απομακρυσμένη». Στη περιοχή αυτή 200 χρόνια έως και σήμερα εξακολουθούν να ζουν
Έλληνες–Πόντιοιοι οποίοι προέρχονται από χωριά του
Ερζερούμ, του
Καρς, του
Μπαϊμπούρτ, της
Τραπεζούντας, της
Αργυρούπολης και του
Αρνταχάν. Ακόμη ζούσαν και Αρμένιοι που μετανάτευσαν στην Ρωσική Αυτοκρατορία ,κυρίως από την περιοχή του Ερζερούμ, μαζί με τους Έλληνες. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις τα χωριά της Ανατολίας που ήταν μεικτά Ελληνικά και Αρμένικα οι κάτοικοι τους ,ανεξαρτήτως εθνότητας, εγκαταστάθηκαν στην Τσάλκα και ίδρυσαν μεικτά χωριά μέχρι να χωριστούν και να ιδρύσουν νέα χωριά. Επίσης στην περιοχή ζούσαν και λίγοι Αζέροι. Ένα από τα χωριά τους παλιότερα ήταν Ελληνικό, το Ελληνικό Τετζίς, που οι κάτοικοι του μετανάστευσαν στο Κάρς το 1880, και αργότερα κατοικήθηκε από Αζέρους που το ονόμασαν Ιράν-Ταυράν και αργότερα Τσολιάν. Οι περισσότεροι από αυτούς τους Έλληνες (της Τσάλκας) όμως τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκαταλείψει την
περιοχή. Οι Έλληνες της Τσάλκας στην πλειοψηφία τους είναι τουρκόφωνοι, και είναι γνωστοί ως Ουρούμ, ενώ υπάρχουν και χωριά οπού οι κάτοικοι ομιλούν την ποντιακή διάλεκτο. Στο παρελθόν αποτελούσαν την πλειοψηφία της πόλης και των γύρω χωριών, αλλά τώρα ο πληθυσμός τους μειώθηκε σημαντικά λόγω της μετανάστευσης (κυρίως στην Ελλάδα, τη Ρωσία αλλά και την Κύπρο).
Η πόλη το 1989 είχε 7.000 κατοίκους που η συντριπτική πλειοψηφεία τους ήταν Έλληνες. Την ίδια χρονιά η περιοχή είχε 45.000 κατοίκους από τους οποίους οι 30.000 ήταν Έλληνες. Το 2002 η περιοχή είχε πληθυσμό 22.888 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το 55% του πληθυσμού της είναι
Αρμένιοι, 22%
Έλληνες, 12%
Γεωργιανοί, και 9,5%
Αζέροι.
Μτσκέτα
Λόγω της ιστορικής σημασίας της και των πολλών πολιτιστικών μνημείων, τα ιστορικά μνημεία της πόλης έγιναν παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO το 1994. Ως γενέτειρα του Χριστιανισμού στην Γεωργία αλλα και ως ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα του Χριστιανισμού στη χώρα, η Μτσκέτα ανακηρύχθηκε ως η "Ιερή Πόλη" από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας το 2014.
.jpg)
.jpg){kind=link}